Adam z Bochenia

Adam z Bochenia, znany także jako Adam Polak i Adam z Łowicza, był polskim lekarzem, humanistą, pisarzem i filozofem. Urodził się prawdopodobnie około 1470 roku w Bocheniu koło Łowicza, a nazwisko przyjął od nazwy rodzinnej wsi. Studiował na Wydziale Sztuk Wyzwolonych Akademii Krakowskiej, gdzie uzyskał stopień bakałarza w 1488 roku, a magistra w 1492 roku. Następnie wykładał filozofię i pracował jako pisarz w kancelarii królewskiej. Medycynę studiował we Włoszech, gdzie uzyskał doktorat.

Po powrocie został lekarzem nadwornym Jana I Olbrachta, Aleksandra Jagiellończyka i Zygmunta I. W 1504 roku dołączył do fakultetu medycznego Akademii Krakowskiej, a w latach 1510-1511 dwukrotnie pełnił funkcję rektora. Zniósł zwyczaj otrzęsin i wprowadził kary za niepoddanie się obowiązkowi nostryfikacji. Napisał pięć rozpraw, w tym filozoficzny Dialogus de quatuor statuum ob assequendam immortalitatem contentione. Zmarł 7 lutego 1514 roku w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Adam z Bochenia” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.