Roman Rogiński

Roman Rogiński (1840-1915), polityk i uczestnik powstania styczniowego, urodził się w Łowiczu. Uczył się w Polskiej Szkole Wojskowej we Włoszech. W 1861 roku zaangażował się w działalność konspiracyjną i organizował jej struktury w Radomsku oraz Suchedniowie. Komitet Centralny Narodowy wyznaczył go na komisarza województwa podlaskiego. Podczas powstania dowodził oddziałem, który walczył między innymi pod Siemiatyczami. Po wycofaniu się na Litwę jego oddział poddał się w marcu 1863 roku, a Rogiński został przekazany władzom rosyjskim.

Skazano go na śmierć przez powieszenie, lecz karę zamieniono na dwadzieścia lat ciężkich robót. Zesłany na Syberię, przez pięć lat pracował w warzelni soli, a następnie mieszkał między innymi w Irkucku i Wierchnieudyńsku. W 1892 roku wrócił do kraju. Pracował jako buchalter leśny na Ukrainie, a później zamieszkał u syna w Sieniawie, gdzie zmarł w 1915 roku. Był autorem wspomnień „Z pamiętnika Romana 1859-1863”, wydanych w Krakowie w 1898 roku.

Na podstawie artykułu „Roman Rogiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.