Aleksander Karnicki

Aleksander Karnicki był oficerem, generałem lejtnantem Armii Imperium Rosyjskiego i generałem dywizji Wojska Polskiego. Urodził się w Częstochowie, a po ukończeniu warszawskiego gimnazjum w 1887 roku wstąpił do armii rosyjskiej. Ukończył Oficerską Szkołę Kawalerii w Twerze. Brał udział w tłumieniu powstania bokserów w Chinach oraz w wojnie rosyjsko-japońskiej. Podczas I wojny światowej dowodził pułkiem konnym, brygadą i dywizją jazdy.

W 1918 roku został zastępcą dowódcy I Korpusu Polskiego w Rosji. Rok później przyjęto go do Wojska Polskiego i mianowano inspektorem kawalerii. Dowodził Frontem Wołyńskim, a następnie polską misją wojskową przy dowództwie sił Antona Denikina. W 1920 roku objął dowództwo Dywizji Jazdy na Ukrainie, a w lipcu i sierpniu dowodził VIII Brygadą Jazdy oraz Grupą Jazdy przy 5 Armii. W 1921 roku przeszedł w stan spoczynku. Po kampanii wrześniowej został wysiedlony do Kutna, gdzie zmarł 12 listopada 1942 roku. Jego prochy przewieziono w 1964 roku do Bydgoszczy.

Na podstawie artykułu „Aleksander Karnicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.