Aleksy Deruga

Aleksy Deruga (1908-1981) był polskim historykiem dziejów nowożytnych i dyplomacji oraz badaczem dziejów Cerkwi Prawosławnej w Rzeczypospolitej. Urodził się w Łowiczu. W latach 1930-1934 studiował historię na USB, gdzie był uczniem Stanisława Kościałkowskiego. Od 1934 pracował w Instytucie Naukowo-Badawczym Europy Wschodniej w Wilnie, a w 1939 uzyskał doktorat pod kierunkiem Kościałkowskiego. Następnie był zatrudniony w Bibliotece Uniwersyteckiej w Wilnie.

W czasie okupacji niemieckiej pracował jako urzędnik. Po zajęciu Wilna przez Armię Czerwoną współtworzył tam Związek Patriotów Polskich. Od 1945 przebywał w Polsce, a do 1946 pracował w Wojewódzkim Urzędzie Informacji i Propagandy w Bydgoszczy. Od 1946 był dyrektorem PAP i wykładowcą Akademii Nauk Politycznych; od 1951 wykładał w Szkole Głównej Służby Zagranicznej. Był autorem prac o dziejach prawosławia, stosunkach międzynarodowych i dyplomacji, w tym książek „Historia stosunków międzynarodowych od Komuny Paryskiej do Rewolucji Październikowej” oraz „Polityka wschodnia Polski wobec ziem Litwy, Białorusi i Ukrainy, 1918-1919”.

Na podstawie artykułu „Aleksy Deruga” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.