Andrzej Gembicki

Andrzej Gembicki herbu Nałęcz był duchownym katolickim i biskupem rzymskokatolickim. Pełnił funkcję biskupa pomocniczego gnieźnieńskiego w latach 1628-1638, a następnie biskupa diecezjalnego łuckiego od 1638 do 1654 roku. Był kanonikiem gnieźnieńskim, kujawskim i łowickim, kustoszem kruszwickim oraz opatem klasztoru kanoników regularnych w Trzemesznie. Był związany z Gnieznem i Łowiczem.

Był synem Jana Gembickiego i Katarzyny Zaremba Cieleckiej oraz bratem Piotra, biskupa krakowskiego, i Jana, biskupa chełmińskiego. Kształcił się w szkole jezuickiej w Kaliszu, Akademii Krakowskiej i na Uniwersytecie w Padwie. W 1633 uczestniczył w legacji Jerzego Ossolińskiego do Rzymu. Jako biskup łucki przeprowadził w 1641 synod diecezjalny w Łucku; podczas powstania Chmielnickiego diecezja została poważnie zniszczona. W 1648 był członkiem konfederacji generalnej i podpisał pacta conventa Jana II Kazimierza Wazy. Zmarł w 1654 roku w Janowie Podlaskim, a pochowano go w kościele Karmelitów Bosych św. Michała Archanioła w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Andrzej Gembicki (duchowny)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.