Helena Markowicz

Helena Markowicz, właściwie Rachela (Ruchla) Gincberg, urodziła się 18 października 1902 roku w Łowiczu. Była działaczką komunistyczną, pracownicą Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w stopniu majora oraz historyczką ruchu robotniczego. W latach 1941-1945 przebywała w ZSRR, a od września 1943 do kwietnia 1945 kierowała Sekcją Interwencji Prawnych Zarządu Głównego Związku Patriotów Polskich.

Do pracy w aparacie bezpieczeństwa w Warszawie została skierowana przez KC PPR. W MBP zajmowała kolejne stanowiska w komórkach personalnych, a od 1 sierpnia 1949 roku kierowała Departamentem Kadr. W 1954 roku była sekretarzem i zastępcą kierownika Grupy nr 7 w Międzynarodowej Komisji Kontroli i Nadzoru Państw Neutralnych w Korei. W lutym 1955 roku przeniesiono ją do pracy w KC PZPR.

Była żoną działacza komunistycznego Józefa Łohinowicza i matką chemiczki oraz geolożki Marii Markowicz-Łohinowicz. Po śmierci córki ufundowała nagrodę, z której inspiracji ustanowiono Medal im. Marii Markowicz-Łohinowicz. Otrzymała Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i Srebrny Krzyż Zasługi. Zmarła 28 lutego 1985 roku w Warszawie i została pochowana na cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Helena Markowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.