Henryk Firlej

Henryk Firlej z Dąbrowicy herbu Lewart urodził się w 1574 roku w Balicach. Był synem Jana Firleja i Barbary Mniszech. Ochrzczony jako kalwinista, po śmierci ojca został wychowany na katolika przez matkę i braci. Studiował w Ingolstadzie, Grazu, Padwie i Rzymie. W 1596 roku wrócił do Polski i trafił do kancelarii koronnej, a w 1598 roku przyjął święcenia prezbiteratu.

Pełnił funkcje referendarza wielkiego koronnego, podkanclerzego koronnego, biskupa płockiego oraz arcybiskupa gnieźnieńskiego i prymasa Polski. Był także kanonikiem sandomierskim, prepozytem komendatoryjnym miechowskim i prepozytem płockiej kapituły katedralnej. Z jego inicjatywy w latach 1617-1624 wybudowano pałac biskupów płockich w Broku. W 1625 roku rozpoczął przebudowę kolegiaty łowickiej; wzniósł również kościół w Ciernicach i kaplicę przy kościele Dominikanów w Lublinie. Zmarł 25 lutego 1626 roku w Skierniewicach. Został pochowany w kolegiacie łowickiej.

Na podstawie artykułu „Henryk Firlej (arcybiskup gnieźnieński)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.