Jan Piwowarczyk

Jan Piwowarczyk urodził się 16 marca 1930 roku w Łowiczu. Był synem Jana Piwowarczyka, funkcjonariusza Policji Państwowej, i Matyldy z Kuźmińskich. Uczył się w Bełchowie, a następnie w Łowiczu. W 1944 roku rozpoczął naukę na tajnych kompletach i wstąpił do łowickiej drużyny Zawiszaków, najmłodszej grupy metodycznej Szarych Szeregów. Po wojnie uczył się w gimnazjum handlowym i należał do drużyny harcerskiej im. Tadeusza Kościuszki. W 1947 roku kontynuował naukę w Łowiczu, mieszkając w internacie Liceum Pedagogicznego.

10 listopada 1948 roku został aresztowany przez funkcjonariuszy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Łowiczu wraz z kolegami. Podczas sześciodniowego śledztwa był przesłuchiwany i bity. Zmarł w nocy z 15 na 16 listopada w siedzibie urzędu przy ulicy Długiej. Oficjalny raport wskazywał samobójstwo przez powieszenie; późniejsze śledztwa w sprawie jego śmierci umorzono. Został potajemnie pochowany przy murze Cmentarza Emaus, a po ekshumacji w 1956 roku jego ciało złożono w grobie matki w Rembertowie.

Na podstawie artykułu „Jan Piwowarczyk (harcerz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.