Julian Łagowski
Żołnierz
- Urodzony
- 9 października 1906, Łowicz
- Zmarł
- 12 lutego 1998, Warszawa
- Zawód
- żołnierz
Julian Łagowski (ur. 9 października 1906 w Łowiczu, zm. 12 lutego 1998 w Warszawie) był oficerem i pilotem Wojska Polskiego. Dzieciństwo spędził w Kijowie, a po powrocie do kraju uczył się w Warszawie. Ukończył kursy w Szkole Podchorążych Piechoty i Szkole Podchorążych Lotnictwa. W 1929 otrzymał przydział do 6 pułku lotniczego, a później pracował jako wykładowca i kierownik wyszkolenia w Dęblinie.
We wrześniu 1939 dowodził plutonem lotniczym, po czym przez Węgry przedostał się do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii. Służył jako nawigator i dowódca eskadry w 309 i 305 dywizjonie. W lipcu 1944 jego samolot został zestrzelony nad Francją; uniknął niewoli dzięki pomocy francuskiego ruchu oporu. Po powrocie do Polski w 1946 służył w lotnictwie ludowego Wojska Polskiego, osiągając stopień pułkownika. Zakończył zawodową służbę wojskową w 1967. Otrzymał m.in. Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari i Krzyż Walecznych. Został pochowany na Cmentarzu Starym w Radzyminie.
Na podstawie artykułu „Julian Łagowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.