Kajetan Sołtyk
Biskup katolicki, diakon, polityk
- Urodzony
- 12 listopada 1715
- Zmarł
- 30 lipca 1788, Kielce
- Zawody
- biskup katolicki, diakon, polityk
Kajetan Ignacy Sołtyk urodził się 12 listopada 1715 roku w Chwałowicach. Był synem kasztelana lubelskiego Józefa Franciszka Sołtyka i Konstancji z Drzewickich. Studiował teologię w Rzymie, a następnie pełnił funkcje kanonika gnieźnieńskiego, łowickiego, łęczyckiego i krakowskiego. W 1749 roku został biskupem koadiutorem kijowskim, w 1756 objął tę diecezję, a od 1758 roku był biskupem krakowskim. Założył seminarium duchowne w diecezji kijowskiej i wzniósł pałac biskupi w Żytomierzu.
Angażował się także w sprawy polityczne. W 1767 roku, sprzeciwiając się działaniom rosyjskiego posła Nikołaja Repnina, został uwięziony i wywieziony do Kaługi. Wrócił do kraju w 1773 roku. Później popadł w spory z kapitułą krakowską i został odsunięty od obowiązków biskupich. W 1782 roku Stanisław August Poniatowski i Rada Nieustająca uznali go za niezdolnego do sprawowania władzy. Sołtyk zmarł 30 lipca 1788 roku w Kielcach. Przyznano mu Order Orła Białego i Order Świętego Stanisława.
Na podstawie artykułu „Kajetan Ignacy Sołtyk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.