Michaił Cariewski

Michaił Michajłowicz Cariewski był radzieckim generałem majorem i funkcjonariuszem służb specjalnych. Urodził się 19 marca 1898 roku w Łowiczu, w rodzinie żołnierza. Ukończył szkołę rzemieślniczą w Kałudze oraz wojskową szkołę felczerów w Moskwie. Od 1915 roku służył w armii rosyjskiej, a podczas I wojny światowej pracował jako felczer kawalerii. W 1917 roku wstąpił do partii bolszewickiej. W czasie wojny domowej walczył na frontach i pracował w Czece.

Od 1924 roku zajmował się pracą gospodarczą i budownictwem. Kierował między innymi budową zakładów przemysłowych, obiektów wojskowych oraz placówek związanych z przemysłem atomowym. W 1937 roku rozpoczął pracę w NKWD, a podczas II wojny światowej nadzorował budowę fortyfikacji i zakładów metalurgicznych. W 1943 roku otrzymał stopień generała majora służby inżynieryjno-technicznej. Po przejściu do Sił Zbrojnych ZSRR i pracy w Ministerstwie Średniego Przemysłu Maszynowego kierował budową centrum atomowego w Dubnej. Był honorowym obywatelem Oziorska. Otrzymał między innymi tytuł Bohatera Pracy Socjalistycznej i Nagrodę Stalinowską. Zginął w wypadku samochodowym 29 lipca 1963 roku w Moskwie. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.

Na podstawie artykułu „Michaił Cariewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.