Stanisław Grochowski

Stanisław Grochowski herbu Bończa urodził się w 1542 roku na Mazowszu, w rodzinie szlacheckiej. Od 1571 roku kształcił się w Kolegium Jezuitów w Pułtusku, gdzie słuchał wykładów teologicznych Jakuba Wujka. Około 1573 roku przyjął święcenia kapłańskie. Był kanonikiem uniejowskim, kaliskim i łowickim, a także kustoszem kruszwickim. Z Kaliszem i Łowiczem łączyły go pełnione tam funkcje kościelne. W 1584 roku występował jako sekretarz królewski, a w 1595 roku został proboszczem czerskim.

Grochowski tworzył poezję i przekładał utwory religijne. W jego dorobku znalazły się między innymi „Kalliopea słowieńska”, „Hołubek abo dzieła rycerskie” oraz „August wzbudzony”. Przełożył także hymny kościelne, a jego przekład zbioru ukazał się jako „Hymny, prozy i cantica kościelne”. W 1600 roku napisał „Babie koło”, utwór krytyczny wobec biskupów, za który został pozbawiony beneficjów i uwięziony. Z więzienia uwolniono go dzięki interwencji Działyńskich. Zmarł 30 stycznia 1612 roku w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Stanisław Grochowski (poeta)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.